Prof. Jan Markiewicz (1919 - 1996), chemik i toksykolog. Studia chemiczne podjął na Tajnym Uniwersytecie Jagiellońskim w 1943 roku, które ukończył już po wojnie w 1947 roku. Jeszcze jako student rozpoczął w 1946 roku pracę w charakterze młodszego asystenta w Zakładzie Chemii Lekarskiej UJ, podejmując jednocześnie w tym samym roku pracę w Instytucie Ekspertyz Sądowych, z którym był związany przez blisko 50 lat i któremu poświęcił swoje życie zawodowe. W latach 1956 - 1965 pełnił funkcję zastępcy dyrektora Instytutu ds. naukowych, a od stycznia 1966 funkcję dyrektora Instytutu, kierując nim przez 25 lat. Od 1992 roku przewodniczył Radzie Naukowej Instytutu. Jego dorobek naukowy, ściśle związany z problematyką nauk sądowych, obejmuje ponad 200 opublikowanych prac, w tym 12 podręczników, monografii i książek. Szczególnie wiele uwagi poświęcił problematyce toksykologii alkoholu, a także truciznom nieorganicznym oraz toksykologii środowiskowej. Był aktywnym członkiem międzynarodowych towarzystw naukowych, m.in.: The International Academy of Legal Medicine and Social Medicine, The International Society for Fluoride Research, The International Association of Forensic Toxicologists (TIAFT).

Prof. Tadeusz Borkowski (1922 - 1998), farmaceuta i toksykolog. Studia farmaceutyczne rozpoczął w 1944 roku na Tajnym Uniwersytecie Jagiellońskim, które ukończył w 1948 roku, podejmując w tym samym roku pracę w Instytucie Ekspertyz Sądowych w Zakładzie Toksykologii. Całe swoje życie zawodowe związał z Instytutem, angażując się szczególnie w rozwój Zakładu Toksykologii. W latach 1971 - 1991 pełnił funkcję zastępcy dyrektora Instytutu ds. naukowych. Przez wiele lat kierował jednocześnie redakcją czasopisma "Z zagadnień kryminalistyki", a następnie "Z zagadnień nauk sądowych". Jego działalność naukowa była ściśle związana z toksykologią sądową, a zwłaszcza analityką toksykologiczną materiału biologicznego i trucizn organicznych. Był autorem i współautorem ponad 150 publikacji naukowych oraz autorem lub współautorem szeregu metod badawczych, stosowanych przez lata w wielu laboratoriach sądowych. Współpracował z licznymi krajowymi towarzystwami naukowymi. Był członkiem The International Association of Forensic Toxicologists (TIAFT), którego działalność, podobnie jak prof. Jan Markiewicz, starał się popularyzować wśród polskich toksykologów.